houtjetouwtje.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Wie is Houtjetouwtje
  • vrouw-37 jaar-getrouwd 
  • volle maan
  • bosmens
  • sprookjes
  • wandelen
  • natuur
  • creatief
  • diepzinnige gesprekken
  • man, familie, vriendinnen en vrienden
CURRENT MOON
Laatste artikelen
... mij... hoor je nooit zingen.
Ik hou van mij, wordt nooit gezegd.
...
Want houden van een ander,
dat heb jij alleen maar nodig
omdat je niet genoeg kan houden van jezelf
Hou van jou joh, maak de ander overbodig,
want ware liefde, geloof me, begint áltijd
bij jezelf
(Harry Jekkers).
 
Soms voel ik mezelf een duizendpoot... met pootjes waar aan alle kanten aan getrokken wordt.
Of misschien is het meer een gevoel als een stuk klei, dat gekneed wordt en waar stukjes vanaf gehaald worden.
Of nee: ik voel me soms een groot vat met liefde, waar uit geput kan worden. Soms zit er genoeg in het vat, soms raakt het leeg. Wanneer het leeg dreigt te raken, moet het weer worden bijgevuld.
Dat kan door een rustige dag voor mezelf in te plannen, door liefde van anderen, door iets te doen waar ik blij van word, door een lief kaartje in de brievenbus of een smsje, een kleine blijk van waardering en ga zo maar door.
 
Nou heb ik nogal de neiging om mezelf voor meer dan 100 % in te zetten voor anderen en daarmee mezelf aan de kant te schuiven.
Dat geeft niet, maar ik moet niet vergeten om goed voor MIJ te zorgen. En desnoods te VRAGEN om wat ik nodig heb om mijn vat weer te vullen. Want als mijn vat leeg raakt, raak ik uit balans. Dan word ik humeurig, voel ik me letterlijk leeg en ongepassioneerd. En dan is het eigenlijk alweer een stapje te ver. Terwijl ik dit schrijf, bedenk ik dat ik toch mijn eigen geschreven handleiding maar weer eens moet  doornemen en aanvullen voor mezelf en zodat manlief hem kan lezen.

De komende tijd wil ik weer een afspraak maken bij mijn craniosacraaltherapeut.
Ik wil leren hoe ik mijn energie goed kan verdelen tussen mezelf en anderen.
Ik wil leren hoe ik (bij) mezelf kan blijven.
 
En niet geheel toevallig was dit mijn godinnenkaart van vandaag:
 

 
Lees meer...
De zomer voorbij en de herfst in volle gang. Zonnige perioden afgewisseld met verfrissende buien. En als kadootje steeds die prachtige regenboog.
Ik merk aan mezelf dat ik niet meer zo'n hekel heb aan de herfst. Vroeger had ik dat wel, nu geniet ik van de wind en de korter wordende dagen. Het knusse van vroeg de gordijnen dicht en de kaarsjes aan. Lekker met thee op de bank. 
 
En op dagen als vandaag staat de schuifpui wijd open, hangt er was buiten en heb ik een voorjaarsgevoel. Zin om alleen maar te genieten van het NU. Morgen zien we wel weer verder. Leven met aandacht. En gelukkig zijn met de kleine dingen die het leven te bieden heeft.
 
Herfst is voor mij ook de tijd om weer wat meer terug te keren in mezelf, te reflecteren. Maar dit jaar niet teveel, want het afgelopen jaar was turbulent genoeg! Nu is het tijd om te genieten!
 
 
Lees meer...
Zes heerlijk weken vakantie had ik. Vier weken volledig vrij en twee weken met een werkdag per week. Om er alvast rustig weer in te komen.
 
Zes weken genieten van vrije tijd, rust, mooie omgevingen, camping, thuis, elkaar, vriendinnen, familie. Ik ben weer uitgerust, opgeladen, klaar voor een nieuw schooljaar.
 
Zes weken waarin ik mezelf weer beter heb leren kennen, ik ben meer van mezelf gaan houden en ik weet beter wat ik zelf wil. Tijd om verder te groeien!
 
Lees meer...
Vorige week heb ik mezelf verwend met nieuwe inspiratie: die van de godinnen. Een prachtige Godinnen Orakelkaarten-set vond ik in een fijne winkel. Ik heb er amper over na hoeven denken en ik merk nu al hoe veel ik kan leren van de kaarten. De wijsheden van de godinnen passen in mijn ontwikkeling zoals ik die nu doormaak. Inspirerend!
En de kaarten zien er prachtig uit!
 

Lees meer...
Inspiratie: chatgesprek met een wijze wilde roos.
 
Er was eens/er is...
Een vrouw. Ze omringt zich met mensen die haar inspireren, stimuleren, voor haar zorgen, met haar meedenken, de waarheid tegen haar spreken, die van haar houden zoals ze is.
Zij gaan met haar mee de diepte in, de diepte die haar geest biedt. Ze mogen delen in haar gedachtenwereld. Haar diepte als een zee, een oceaan. Met prachtige koralen, regenboogkleurige visjes, zeepaardjes, oesters met parels, wuivende anemonen. 
En daarboven een zeeheks, om haar diepte te beschermen tegen mensen die ze alleen aan de oppervlakte toestaat. De mensen die er zelf voor kiezen om haar niet te begrijpen, haar te veroordelen. De zeeheks houdt hen wel bezig...
 
 
 
Lees meer...
Een paar weken geleden heb ik mezelf trouw beloofd aan... mezelf. Als leidraad heb ik Het TROUWBOEKJE, handleiding voor een gelukkig huwelijk met jezelf. Geschreven door Barbara Tammes, dezelfde auteur van het Handboek voor het bouwen van je eigen luchtkasteel.
 
Het was soms best een confronterend proces, mezelf van alle kanten bekijken. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk. Mijn onhebbelijkheden onder ogen zien, de dingen die ik mezelf ontzegd heb, bedenken waarom ik zoveel van mezelf hou.
 
En op 22 juli heb ik volmondig JA tegen mezelf gezegd en mezelf beloofd dat ik goed voor mezelf zal zorgen.
 
Lees meer...
Handboek voor het bouwen van je eigen luchtkasteel beschrijft een Royal Suite voor Kwaad.
Die suite wil ik eens gaan onderzoeken de komende tijd. Ik merk namelijk aan mezelf dat ik moeilijk boos kan worden. Bang om te kwetsen, bang om iets te verliezen, bang voor ik weet niet wat. Een mooi moment om dit uit te pluizen en te oefenen met boos worden. Niet om grote dingen maar juist veilig om kleine, op het oog onbenullige dingen. Misschien hou ik dan eens op met slikken en inhouden. Misschien kom ik dan weer op voor mezelf. Blijf ik trouw aan mezelf.
 

Lees meer...
Nog een paar uur voor ik weer in de trein naar huis stap.
Ik ben sinds dinsdag bij mijn ouders in het zuiden des lands. Even terug in mijn bekende omgeving. Waar ik op straat zomaar bekenden tegen kom. Waar ik lang heb gewoond en mijn leven heb geleid. Waar ik úúuren met vriendinnetjes heb doorgebracht.
Waar ik deze week ook weer heerlijke uren heb gehad. Waar ik weer verwend werd door m'n ouders, waar ik weer even kind-van mocht zijn, waar ik weer vanzelfsprekende vriendschap mocht ervaren bij mijn vriendinnetjes die ik al zo lang ken. Ik ben weer even echt thuis geweest.
 
En waar ik me nu realiseer dat ik dit gevoel wil vasthouden, dat gevoel dat ik weer een stukje van mezelf heb "teruggevonden". Een bepaald ontspannen gevoel omdat ik me hier misschien wel meer mezelf voel vanwege al m'n wortels die hier liggen. Een vriendin gaf me als advies om zéker mezelf mee te nemen naar huis. Mijn klei-familie-gevoel, verbonden en hecht.
Dat zit in me, ik hoef het me alleen maar te herinneren en het is er.
 
Lees meer...
"Niets is vanzelfsprekend"
 
Dat is al jaren een uitspraak waar ik me heel erg in kan vinden.
Ik probeer om niet teveel dingen vanzelfsprekend te vinden. Ben me erg bewust van mijn leven, van mezelf, ben blij met kleine dingen, waardeer wat anderen voor me doen.
Heel eerlijk gezegd vind ik het ook fijn als anderen waarderen wat ik voor ze doe. En misschien ben ik soms wel eens te afhankelijk van wat anderen van me vinden.
Ik wil graag aardig gevonden worden, geaccepteerd worden, het maakt dat ik me veilig voel. Of is het een schijnveiligheid? Ga ik aan mezelf voorbij door er voor anderen te zijn en aardig gevonden te willen worden? Dan lijkt het wel veilig te voelen, maar doe ik mezelf onrecht aan. Zet ik MIJ aan de kant. Zorg ik niet goed voor MIJ.
Veiligheid betekent voor mij ook dat ik mag zijn wie ik ben, dat ik soms keuzes mag maken die goed zijn voor mezelf en wat minder fijn voor een ander. Ik leer mijn grenzen aangeven om ervoor te zorgen dat ik mezelf niet wéér kwijtraak. Want ik moet nog een heel leven met MIJ doen en mag dus best zuinig zijn op mezelf.
Ik ben verantwoordelijk voor mezelf en mijn geluk, een ander is verantwoordelijk voor zichzelf en z´n eigen geluk. Dat klinkt voor mij makkelijker dan het in werkelijkheid is... Alsof het gemakkelijker is om voor een ander te zorgen dan voor MIJ. Alsof het een vlucht is. Tja ik denk dat ik het best moeilijk vind om voor mezelf op te komen en te kiezen, omdat ik bang ben dat ik een ander teleurstel.
En dat maakt me soms zwak, terwijl ik me de laatste tijd heel sterk voel.
 
Op en neer...
Lees meer...
Een ode aan mijn zusters... geschreven in mijn dagboek in januari van dit jaar.
 
"Nieuw jaar, nieuwe doelen, nieuw groeiproces. Met mijn zusters.
De vrouwen in mijn leven waarmee ik me verbonden voel.
Die me kennen.
Die weten hoe ik kan groeien.
Die me een spiegel voorhouden.
Die me nemen zoals ik ben.
Die naar me luisteren.
Die me raad geven.
Die van me houden.
Die me vasthouden.
Die me helpen.
Die me bevestigen.
Die me liefkozen.
Die me prikkelen.
Die me laten.
Die me voeden.
Die me laten lachen.
Die me laten huilen.
Vrienden van mijn ziel!"
 

Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl