houtjetouwtje.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Wie is Houtjetouwtje
  • vrouw-37 jaar-getrouwd 
  • volle maan
  • bosmens
  • sprookjes
  • wandelen
  • natuur
  • creatief
  • diepzinnige gesprekken
  • man, familie, vriendinnen en vrienden
CURRENT MOON
Er was eens... een meisje dat opgroeide in het zuiden van het land. Ze ging naar school, had als hobby zwemmen en stortte zich met ziel en zaligheid in het training geven aan kinderen. Daardoor kreeg ze ook een fijne vriendinnengroep en genoot van het leven. Met vallen en opstaan liep ze het pad van haar ontwikkeling. Het ging goed met het meisje.
 
Tot op een dag het leven van het meisje -inmiddels een vrouw geworden met een passie voor werken met kinderen- ineens een andere wending nam. Haar contract werd niet verlengd vanwege bezuinigingen en net voor kerst kwam ze op straat te staan. Een donkere kerst vol tranen en teleurstelling zorgde ervoor dat ze besloot om haar leven in eigen hand te nemen en de knop om te zetten. Vanuit het niks kwam er een kans om in het westen van het land te gaan werken. 
De vrouw sprong in het diepe en reisde per trein door het land om vol enthousiasme haar werk te gaan doen. Ze kreeg er energie van en leerde dat ze zich makkelijk kon aanpassen in een andere omgeving.
Daarnaast ontdekte ze nog meer: namelijk te genieten van het vrouw-zijn. De vrouw voelde meer dan ooit dat ze leefde en dat ze de moeite waard was.
Dat ging zo ruim een half jaar tot de vrouw zoveel werk aangeboden kreeg dat ze niet meer heen en weer kon reizen maar in dat andere deel van het land moest gaan wonen. Spontaan kreeg ze van een collega een aanbod voor tijdelijke huisvesting en het was geregeld.
 
En net toen de vrouw volop bezig was met nieuwe toekomstplannen maken, kwam er een bijzondere man uit het noorden. Een man die haar interessant vond, die haar wilde leren kennen. Al snel spraken ze af om elkaar te ontmoeten. De vrouw zou afreizen naar het noorden des lands, ze was toch al gewend aan lange treinreizen. Er was een klik en eerst hevige ontkenning dat het meer was dan vriendschap. Na een paar weken besloten de man en de vrouw dat ze verder wilden samen. Een tijd van veel heen en weer reizen tussen noord, zuid en west brak aan. Een tijd waarin de gevoelens sterker werden.
 
Toen in de zomer daarop het contract van de vrouw afliep, besloten ze dat de vrouw bij de man zou gaan wonen, in het noorden. De vrouw nam afscheid in het westen, waar ze een leerzame tijd had meegemaakt, veel mensen had leren kennen en geleerd had om in haar eentje te wonen. Ze nam afscheid in het zuiden waar haar familie, haar vriendinnen en haar geliefde club achterbleven. Ze reed in haar autootje met wat spullen naar het noorden om samen te gaan wonen met de man van haar dromen.
 
Daar woont ze nu nog, samen met de man. Soms kijkt ze heel even terug naar haar "oude" leventje, haar vertrouwde omgeving waar mensen zijn die haar al heel lang kennen. En dan huilt ze. Om alles wat ze achterliet.
Dan kijkt ze weer naar voren, naar wat ze heeft opgebouwd in haar "nieuwe" leven. En is ze blij en trots dat ze in haar hele leven zoveel mensen om zich heen verzamelt die haar begrijpen, van haar houden, die soms even samen met haar huilen om wat er niet meer is. Om daarna weer volop te genieten van het leven...
 
 
Die vrouw?
Dat ben ik.
Trots op wie ik ben.
Blij met wat ik heb. 
Verdrietig om wat er niet (meer) is.
Dit is mijn leven.
 
Lees meer...
Vorige week heb ik weer veel aan mezelf gewerkt, met behulp van anderen. Allemaal losse stukjes die allemaal met mij te maken hebben en op de een of andere miraculeuze manier zaterdag ineens bij elkaar uitkwamen. Ik wandelde een flink eind, moest met een steile brug de snelweg over en toen werd het me ineens duidelijk!
 
Ik leid helemaal geen twee levens (mijn oude en nieuwe) want IK ben het die alles meemaakt en de keuzes maakt. Ik kan stoppen met overal een verbinding te willen leggen, IK ben de verbindende factor in mijn eigen leven. Ik ben waar ik ben en ik kan telkens keuzes maken. Mijn lijf is mijn bescherming en daar wil ik goed voor zorgen. Dat kan door elke dag een paar keer mijn "innerlijke alarmsysteem" te checken: is er ergens spanning? En zo ja: is dat nodig en kan ik zelf zorgen voor ontspanning? Ik word me hierdoor veel meer bewust van mijn eigen lijf. Dit heb ik geleerd bij de craniosacraaltherapeut en de fysio helpt me hier ook bij.
 
Wat is er nou mooier dan dat alles waarmee je bezig bent samenkomt?!
Lees meer...
De vakantie is alweer over de helft. Sinds een paar weken ben ik weer voor een dag in de week aan het werk. Dat vind ik niet erg want ik merk in zulke lange vakanties altijd weer hoe ik gewend ben aan structuur en regelmaat. Dan functioneer ik beter. Korte vakanties zijn meer geschikt voor mij.
 
Afgelopen week zijn we samen een paar dagen weggeweest. Dat was heerlijk, even in een andere omgeving zonder klusjes die gedaan moeten worden. We hebben genoten van de uitstapjes. Maar eenmaal thuis vind ik het ook wel weer fijn. Dubbel hoor: zo lang vakantie hebben. We zijn natuurlijk ook niet echt lang op vakantie geweest, dan zou het alweer anders zijn. Voor nu vind ik het wel lekker dat over twee weken de school weer begint. Ik kan dan meer van mijn vrije momenten genieten dan nu, met tijd in overvloed.
 
Wel ben ik begonnen met The Artist´s Way van Julia Cameron. Weliswaar op mijn eigen manier (die vrijheid neem ik dan maar even) en dat bevalt me wel. Met mijn fijne vulpen en een notitieboek zit ik graag aan tafel om te schrijven. De woorden vloeien dan zomaar uit mijn pen.
 
Fijne zondag!
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl